Рӯдакӣ (858-941)

Рӯдакӣ

Абу Абдулло ибни Ҷаъфар Муҳаммадӣ ҳамчун Рӯдакӣ ном дорад, ки нахустин шоири бузурги форсӣ ва падари шоирии форсӣ мебошад. Вай дар соли 858 дар Рудак аз Самарқанд таваллуд шудааст ва дар синни ҳаштод ӯ Қуръонро омӯхт ва онро ёдоварӣ кард ва аз ҳамон лаҳза ӯ худро ба шеър бахшид.
Рӯдакӣ, дар байни шеърҳои бузург ва машҳури шинохташудаи номаълум буд, вале бо вуҷуди ин, ӯ рӯҳияи зебо, ғоя ва ҳунари бузург дошт. Ӯ инчунин бо арабӣ бозӣ карда, бо овози гарм, оромона хандида, гаҳаз ва масҷидро тавзеҳ дод ва дар таронаи Хороршӯй шӯҳрат ёфт.
Рӯдакӣ, гарчанде ки ӯ шоҳзодаи бузурги Эрон аст, аз ҷумлаи аксарияти аккредитатсия ҳисобида мешавад. Истеҳсоли бузурги шеъри ӯ байни 100 ҳазор ва як миллион оятҳо меафзояд; Чӣ ба мо омад, мо аз нишонаҳои 1000 зиёд нестем ва маҷмӯае, ки дар маҷмӯа, маснавӣ, қитъа ва ранг (санг) мавҷуд аст. Дар байни корҳое, ки дар оят оварда шудаанд, калимаи "Килсила", ки аз забони арабӣ ба порсӣ тарҷума шудааст, ва он дар Рӯдакӣ дар ояти форсӣ тарҷума шудааст ва он саҳми муҳимтарини худро боқӣ мемонад.
Мутаассифона, ин кори аҷибест, ки ба монанди дигарон ва маснавии он гум шуда, танҳо қисмҳои он мемонанд. Дар шеъри ӯ, илова бар нерӯи ҳисси қувват, ифодаи ифода, қувват ва пайвастани нутқ ва дар ин бора дар Саддизс, ӯ хеле қадр ва мавқеи муайяне дошт, ки шеърҳо пас аз он ӯ ҳамеша ҳамеша орзу дошт, ки мисли ӯ зиндагӣ кунад.
Рӯдакӣ ҳамчун падари классикии форсии форсӣ дар ҷаҳони ҷаҳон аҳамияти бузургро ишғол мекунад ва чорабиниҳои мухталиф ҳамеша барои ёдоварӣ аз ин шоири форсӣ ташкил карда мешаванд. Дар тасвири он тасвирҳо дар шаҳрҳои кишварҳо ҷойгир шудаанд Забони форсӣ ва ҳамчунин ба яке аз метеоритерҳои метеориталӣ (асрҳо) номида шуд.
Рӯдакӣ дар соли 941 дар синни 69 мурд. Масҷиди ӯ дар он ҷойгир аст Тоҷикистон ва баъзе қисмҳои онро аз ҷониби Эрон даъват карданд. Аз соли 2002 ҳар сол дар 22 September, як рӯз ба Рӯдакӣ бахшида шудааст, маросими ёдбуд дар мадрасаи худ аст.

МАҚОЛАҲО

машҳур

саҳм
  • 1
    саҳм
Uncategorized