Оила ва ивазшавии он дар Эрон

Мисли ҳама ҷой дар ҷаҳон, ҳатто сохтори оилаи эронӣ, аз замони қадим то имрӯз, тағйироти иҷтимоӣ, фарҳангӣ, сиёсӣ ва динӣ ва эътиқодҳо, арзишҳо, рафторҳо ва намуди муносибатҳои дар он асосёфтаро, ки дар онҷо бо гумрук ва анъанаҳои оилавӣ тағйиротро ба вуҷуд оварданд.
Дар Эрон пеш аз ҳама, ҷомеа аввал ба гурӯҳҳои қавмӣ тақсим шуда, тадриҷан ба оила ва қабила шурӯъ кард. Тақрибан асри ҳафтум BC, нусхаи гуруҳи оилавӣ хона ва падараш сарвари он буд; дар он вақт оила аз падар, модар, фарзандон, набераҳо, бародарон, хоҳарон, келинҳо, ҷинсҳо, писарони падару модари падару модари онҳо, модари модари модар ва дигар хешовандоне, ки дар атрофи сар ҷамъ шудаанд. Хеле падари оила ивазкунандаи падари қабила шуд.

Дар бораи издивоҷ, мақсадҳо, меъёрҳои интихоби арӯс ва синну соли никоҳ дар оилаи пеш аз Ислом, пеш аз Ислом, мо маълумоти зиёд надорем ва баъзе маълумот дар якчанд китобҳо дастрас аст. Аксарияти далелҳо дар ин маврид ба ҳаёт ва издивоҷи празовҳо ва сарнагун кардани ҳукмҳо аҳамият медиҳанд ва дар бораи ҳаёти одамони оддӣ сухан мегӯянд. Дар издивоҷ дар байни халқи муқаддас аҳамият дошт ва ба он чорабинии муҳимтарини оила ва ибодат алоқаманд буд.
Дар империяи Сасссан издивоҷ аҳамияти динӣ дошт. Издивоҷ ва ташаккули оила дар даврони қадимии Эрон, дараҷаи олии иҷтимоӣ низ барои ҷанбаи фардӣ муҳим буд. Намунаи муосири Эрон ва давраи Сассанӣ дар бораи пешниҳоди пешниҳоди издивоҷ ва ҷалби онҳо ба имрӯз хеле монанд буд, ё инки имрӯз ва гумрукҳои имрӯза дар ин замина тақрибан ононе ҳастанд, ки дар гузашта мавҷуданд.
Бо дарназардошти он, ки ислом дар Эрон дар замони Сосониён намуди зоҳирии омӯзиши исломро дар шароити оилаи эронии даврони эронӣ сазовор донистааст. Сасониҳо дар он вақт бо сабабҳои гуногун, аз ҷумла ҷанг бо империяи Румии Шарқ, заиф буданд ва дар давоми соли 51 пас аз марги Масеҳ азоб мекашиданд. Он метавонад аз он сабаб бошад, ки саҳмияҳои исломӣ ба шароити оилаи эронӣ дар замони ҳукмронии Сосониён таъсири мусбӣ надодаанд ва он гувоҳ ва анъанаҳои оилаи эронӣ ва қонунҳое, ки онҳоро идора мекарданд, ҳамон тавре, ки дар байни яҳудиёни қадим ва имони зардушт буданд.
Ислом, ки дорои қоида ва принсипҳо дар тамоми ҷанбаҳои ҳаёт аст, аз ҷумла дар оила ва издивоҷ, қонунҳо, аз ҷумла зарурати издивоҷи мусулмонӣ, на барои ҳамсар, барои зан барои нигоҳ доштани зан, қабули расмии он, ки зан бо тариқи мерос ва молу мулк ва ғайра мустақилият дорад. Риояи ин принсипҳо маънои онро дорад, ки зиндагии мусулмонони Эрон дар асоси меъёрҳои исломӣ шакл гирифтааст ва тағйироти бузург дар вазъияти оилаи эрониҳо сурат гирифт.

Имрӯз оилаи эронӣ

Дар асоси сарчашмаҳои таърихӣ, оилаи эроние, ки дар гузашта гузашта буданд, бештар аҳамияти арзишҳоро, аз қабили издивоҷи издивоҷ, риояи пиронсолӣ дар интихоби зан, издивоҷ дар синну соли ҷавонӣ, издивоҷи издивоҷ ва . Аз замони Qajar, бо сабаби паҳншавии муосир дар Эрон ва қабули таъсири фарҳанги ғарбӣ ва фикрронии ғарбӣ, тағйир ёфт.
Имрӯз таъсири инфиродӣ дар қабули қарорҳо дар бораи ҳамкорӣ ва издивоҷ намоён аст. Дар якҷоягӣ бо саноатсозӣ, шаҳрсозӣ ва пешравӣ, кӯдакон ба муайян кардани синну соли издивоҷ ва инчунин дар интихоби арӯс ба мустақилияти бештар муваффақ шуданд. Ҳамсарони онҳо низ дар намуди нав пайдо мешаванд; интихоби зане, ки дар гузашта аз ҷониби волидон ва пиронсолон пешниҳод карда шуда буд, ё бо миёнаравии касе, ки дар он ҳолат рӯй дода буд, имрӯз дар баъзе мавридҳо дар донишгоҳ, омӯзиш ва баъзан дар муҳити виртуалӣ рух медиҳад.

Бо пешрафти нек, ки яке аз асосҳои асосии ақидаи муосир аст, меъёрҳои интихоби ҳамсарон инчунин ба диққат дар таъмини бехатарии комил дар оғози ҳаёт ва таъмини имкониятҳои бештар ё камтари зарурӣ; Бинобар ин, соҳиби истиқлолият ва имкониятҳои олии иқтисодӣ қисми рӯйхати дархости духтар ва оилаи ӯ мебошад ва аз тарафи дигар хоҳиши зан ба таҳсил ва дараҷаи ихтисоси муайян дар он аст, ки синну соли издивоҷ, ки табиатан боиси паст шудани сатҳи таваллуди аҳолӣ мегардад; Тафсилот нишон медиҳад, ки дар давоми қариб 40-сол, шумораи оилаҳои эронӣ пас аз афзоиши он ба коҳиш ёфт. Инро метавон гуфт, ки оила дар Эрон ва Ғарб аз нуқтаи сохторӣ як фарқият дорад: дар Эрон мо ба тамаркузи пурраи оила, ки падар, модар ва кӯдакон аст ва сиёсат дар ин самт дар кишварҳои ғарбӣ ин нуқтаи назар вуҷуд надорад ва аз ҷониби оила мо ҳар як паҳлӯи ҳамбастагии шахсони алоҳида бо кӯдакон, инчунин ҳамаи моделҳои зиндагӣ қабул карда шудаанд.

Дар якчанд мақолаҳои Конститутсияи Ҷумҳурии Исломии Эрон, аз ҷумла дар моддаи 10 гуфта мешавад, ки азбаски оила сутунҳои асосии ҷомеаи исломист, тамоми қонунҳо, қоидаҳо ва лоиҳаҳои марбут ба он бояд омӯзиш, мониторинги муқаддас ва устувории муносибатҳои оилавӣ дар асоси ҳуқуқи ислом ва ахлоқ. Ҳамчунин, дар банди якуми моддаи 43, ки таъмини эҳтиёҷоти ибтидоӣ, ба монанди манзил, хӯрок, либос, саломатӣ, ғамхорӣ, маориф, таҳсилот ва имконияти ҳар як оила, ҳама чиз Ин дар байни вазифаҳо ва вазифаҳои ҳукумати ислом нишон дода шудааст.
Дар Эрон рӯзи ҷашни 25 моҳ Дилф-Ҳиҷа (тақвими лотинӣ), ки бо рӯзи "шафоат барои оила ва нафақахӯрон" мувофиқ меояд, тақрибан тақвими кишвар ҳамчун ҷашни расмӣ мегардад. Сабаби интихоби ин рӯз ин аст, ки эҳтиром ба ваҳй, ки дар Қуръон "Ҳал-ат" дар сураи «Ал-Интън», ки бо оила ва суботи пойгоҳи он аҳамият дорад, мебошад.

саҳм
  • 6
    Саҳмҳои